Deklaratat e Anwarit për Tajvanin e vënë në diskutim politikën e paalignuar të Malajzisë
Kryeministri tha se e shikon Tajvanin "si pjesë të Kinës", Pekini e lavdëroi dhe Tajipei paralajmëroi efekte mbi investimet, ndërsa analistët e kundërshtojnë tezën e një riorientimi të plotë.
Komentet e fundit të kryeministrit malajz Anwar Ibrahim mbi Tajvanin kanë ringjallë pyetjen nëse vendi po e braktis politikën tradicionale të paalignimit mes Kinës dhe Shteteve të Bashkuara, shkruan analiza e Al Jazeeras e firmosur nga gazetari Imran Shamsunahar.
Në intervistën me televizionin e transmetuar fillim të muajit, Anwar deklaroi se e shikon Tajvanin "si pjesë të Kinës, pikë", duke shtuar se kjo "pranohet nga të gjithë". Kur u pyet nëse do ta dënonte Kinën nëse ajo përdorte forcën pas dështimit të ribashkimit paqësor, ai krahasoi situatën me një shtet malajz që përpiqet të ndahet, ku thotë se do të përdorte forcën për të mbrojtur unitetin e vendit.
Reagimet erdhën menjëherë nga të dy anët e ngushticës. Ministria kineze e jashtme e lavdëroi deklaratën, duke theksuar se Tajvani është "pjesë e pandashme e territorit të Kinës" dhe se "Kina duhet dhe do të ribashkohet". Qeveria e Tajvanit i dënoi fjalët e Anwarit dhe paralajmëroi se "mbështetja njëanshme për Kinën mund të ndikonte negativisht besimin e bizneseve tajvaneze për të investuar në Malajzi", ishulli që është prodhuesi më i madh i çipeve dhe investitor i rëndësishëm në industrinë gjysmëpërçuese malajze.
Pyetur nga media lokale, Anwar e buti qëndrimin duke theksuar se Malajzia respekton pozicionin e Kinës por favorizon zgjidhjen paqësore të tensioneve në ngushticën e Tajvanit. Disa ditë më vonë ai kërkoi forcimin e mbrojtjes së shtetit Sabah, duke cituar ndër të tjera objektivat ushtarake të mbështutura nga SHBA-ja në Filipine, përfshi ishullin Balabac, 50 kilometra nga ishujt malajz Banggi e Balambangan, i shtuar së fundmi në marrëveshjen e mbrojtjes EDCA mes Uashingtonit dhe Manilës.
Analiza e burimit kujton se Pekini është partneri më i madh tregtar i Malajzisë dhe investitori kryesor përmes iniciativës Belt and Road, por se disa analistë e kundërshtojnë tezën e një riorientimi strategjik të plotë drejt Kinës, duke e lexuar lëvizjen e kryeministrit si balancim mes fuqive sesa thyerje të aleancave.
Pyet 383 për këtë lajm
Përgjigjet vijnë vetëm nga artikujt e botuar te 383, me burimet e lidhura.
Përgjigjet vijnë vetëm nga artikujt e botuar te 383 — nëse arkivi nuk e ka, do ta them.
