Regjistrat e pronësisë në parajsat fiskale britanike kthehen në labirint procedural
Tarifa prej të paktën 55 funte për aplikim, transfertat ndërkombëtare dhe mundësia e fshehjes për tre vjet me 1,000 dollarë e bëjnë transparencën praktikisht të paarritshme.
Zbulimi i pronarëve realë të kompanive në juridiksionet britanike detare, si Ishujt Cayman, është kthyer në një proces të gjatë e të kushtueshëm që, sipas raportimit të The Guardian, e bën transparencën praktikisht të paarritshme.
Që nga presioni i Westminster-it mbi këto juridiksione, regjistrat ekzistojnë në teori: kërkuesi duhet të provojë "interes të legjitim" si gazetar, studiues, organizatë civile apo biznes që shqyrton një transaksion, dhe të shpjegojë si do të përdoren të dhënat për parandalimin e larjes së parasë apo të financimit të terrorizmit.
Më pas vijnë barrierat praktike: një tarifë prej të paktën 75 dollarësh, rreth 55 funte, për secilën aplikim, e pagueshme vetëm me transfertë ndërkombëtare, një formular i detajuar dhe pritje pa afat. Subjekti i hulumtimit mund të kërkojë "mbrojtje nga zbulimi" për tre vjet me kosto 1,000 dollarë, duke bllokuar informacionin me arsyetimin se transparenca mund ta ekpozojë në rrezik.
Një zëdhënës i Ishujve Cayman i tha Guardian se aplikimet për përjashtim refuzohen më shpesh sesa miratohen, por sipas raportimit arsyetimet e përjashtimit janë tërhequr mjaft gjerësisht në praktikë, gjë që e lë vendimin në diskrecionin e administratës dhe jo në një standard publik të qartë.
Efekti përfundimtar është ai që kritikët e quajnë tallje ndaj transparencës: regjistrat ekzistojnë, por kërkesat e tyre i bëjnë kot përpjekjet për të ekspozuar personat e dyshuar për larje parasë, pretendime që mbeten akte akuzimi publikë dhe jo gjetje gjyqësore.
Pyet 383 për këtë lajm
Përgjigjet vijnë vetëm nga artikujt e botuar te 383, me burimet e lidhura.
Përgjigjet vijnë vetëm nga artikujt e botuar te 383 — nëse arkivi nuk e ka, do ta them.
